φοφιεμα

Substantiv

φοφιεμα (φοφιεμα)

1. en sommar

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φοφιεμεν	φοφιεμειν	φοφιεμον	φοφιεμοιν	φοφιεμαν	φοφιεμαιν	φοφιεμυν	φοφιεμυιν	φοφιεμων
Ergativ	φοφιεμεϧ	φοφιεμειϧ	φοφιεμοϧ	φοφιεμοιϧ	φοφιεμαϧ	φοφιεμαιϧ	φοφιεμυϧ	φοφιεμυιϧ	φοφιεμωϧ
Dativ	φοφιεμεσ	φοφιεμεισ	φοφιεμοσ	φοφιεμοισ	φοφιεμασ	φοφιεμαισ	φοφιεμυσ	φοφιεμυισ	φοφιεμωσ
Lokativ	φοφιεμεμ	φοφιεμειμ	φοφιεμομ	φοφιεμοιμ	φοφιεμαμ	φοφιεμαιμ	φοφιεμυμ	φοφιεμυιμ	φοφιεμωμ
Ablativ	φοφιεμεϥ	φοφιεμειϥ	φοφιεμοϥ	φοφιεμοιϥ	φοφιεμαϥ	φοφιεμαιϥ	φοφιεμυϥ	φοφιεμυιϥ	φοφιεμωϥ
Instrumentalis	φοφιεμεφ	φοφιεμειφ	φοφιεμοφ	φοφιεμοιφ	φοφιεμαφ	φοφιεμαιφ	φοφιεμυφ	φοφιεμυιφ	φοφιεμωφ
Abessiv	φοφιεμεθ	φοφιεμειθ	φοφιεμοθ	φοφιεμοιθ	φοφιεμαθ	φοφιεμαιθ	φοφιεμυθ	φοφιεμυιθ	φοφιεμωθ
Essiv formal	φοφιεμεγ	φοφιεμειγ	φοφιεμογ	φοφιεμοιγ	φοφιεμαγ	φοφιεμαιγ	φοφιεμυγ	φοφιεμυιγ	φοφιεμωγ
Kausativ	φοφιεμελ	φοφιεμειλ	φοφιεμολ	φοφιεμοιλ	φοφιεμαλ	φοφιεμαιλ	φοφιεμυλ	φοφιεμυιλ	φοφιεμωλ
Substantivkasus
Genitiv	φοφιεμεβ	φοφιεμειβ	φοφιεμοβ	φοφιεμοιβ	φοφιεμαβ	φοφιεμαιβ	φοφιεμυβ	φοφιεμυιβ	φοφιεμωβ
Essiv-modal	φοφιεμεχ	φοφιεμειχ	φοφιεμοχ	φοφιεμοιχ	φοφιεμαχ	φοφιεμαιχ	φοφιεμυχ	φοφιεμυιχ	ωχ
Komitativ	φοφιεμερ	φοφιεμειρ	φοφιεμορ	φοφιεμοιρ	φοφιεμαρ	φοφιεμαιρ	φοφιεμυρ	φοφιεμυιρ	φοφιεμωρ
Kasuslös form
	φοφιεμε	φοφιεμει	φοφιεμο	φοφιεμοι	φοφιεμα	φοφιεμαι	φοφιεμυ	φοφιεμυι	φοφιεμω

Se även

Årstider (ϲιβϧαι)
φὑχϣα (“vår”)	φοφιεμα (“sommar”)	σδἁβα (“höst”)	λιονρικα (“vinter”)