σινοκα

Substantiv

σινοκα (σινοκα)

1. destination, mål

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σινοκεν	σινοκειν	σινοκον	σινοκοιν	σινοκαν	σινοκαιν	σινοκυν	σινοκυιν	σινοκων
Ergativ	σινοκεϧ	σινοκειϧ	σινοκοϧ	σινοκοιϧ	σινοκαϧ	σινοκαιϧ	σινοκυϧ	σινοκυιϧ	σινοκωϧ
Dativ	σινοκεσ	σινοκεισ	σινοκοσ	σινοκοισ	σινοκασ	σινοκαισ	σινοκυσ	σινοκυισ	σινοκωσ
Lokativ	σινοκεμ	σινοκειμ	σινοκομ	σινοκοιμ	σινοκαμ	σινοκαιμ	σινοκυμ	σινοκυιμ	σινοκωμ
Ablativ	σινοκεϥ	σινοκειϥ	σινοκοϥ	σινοκοιϥ	σινοκαϥ	σινοκαιϥ	σινοκυϥ	σινοκυιϥ	σινοκωϥ
Instrumentalis	σινοκεφ	σινοκειφ	σινοκοφ	σινοκοιφ	σινοκαφ	σινοκαιφ	σινοκυφ	σινοκυιφ	σινοκωφ
Abessiv	σινοκεθ	σινοκειθ	σινοκοθ	σινοκοιθ	σινοκαθ	σινοκαιθ	σινοκυθ	σινοκυιθ	σινοκωθ
Essiv formal	σινοκεγ	σινοκειγ	σινοκογ	σινοκοιγ	σινοκαγ	σινοκαιγ	σινοκυγ	σινοκυιγ	σινοκωγ
Kausativ	σινοκελ	σινοκειλ	σινοκολ	σινοκοιλ	σινοκαλ	σινοκαιλ	σινοκυλ	σινοκυιλ	σινοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	σινοκεβ	σινοκειβ	σινοκοβ	σινοκοιβ	σινοκαβ	σινοκαιβ	σινοκυβ	σινοκυιβ	σινοκωβ
Essiv-modal	σινοκεχ	σινοκειχ	σινοκοχ	σινοκοιχ	σινοκαχ	σινοκαιχ	σινοκυχ	σινοκυιχ	ωχ
Komitativ	σινοκερ	σινοκειρ	σινοκορ	σινοκοιρ	σινοκαρ	σινοκαιρ	σινοκυρ	σινοκυιρ	σινοκωρ
Kasuslös form
	σινοκε	σινοκει	σινοκο	σινοκοι	σινοκα	σινοκαι	σινοκυ	σινοκυι	σινοκω