κυνα

Substantiv

κυνα (κυνα)

1. knöl

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κυνεν	κυνειν	κυνον	κυνοιν	κυναν	κυναιν	κυνυν	κυνυιν	κυνων
Ergativ	κυνεϧ	κυνειϧ	κυνοϧ	κυνοιϧ	κυναϧ	κυναιϧ	κυνυϧ	κυνυιϧ	κυνωϧ
Dativ	κυνεσ	κυνεισ	κυνοσ	κυνοισ	κυνασ	κυναισ	κυνυσ	κυνυισ	κυνωσ
Lokativ	κυνεμ	κυνειμ	κυνομ	κυνοιμ	κυναμ	κυναιμ	κυνυμ	κυνυιμ	κυνωμ
Ablativ	κυνεϥ	κυνειϥ	κυνοϥ	κυνοιϥ	κυναϥ	κυναιϥ	κυνυϥ	κυνυιϥ	κυνωϥ
Instrumentalis	κυνεφ	κυνειφ	κυνοφ	κυνοιφ	κυναφ	κυναιφ	κυνυφ	κυνυιφ	κυνωφ
Abessiv	κυνεθ	κυνειθ	κυνοθ	κυνοιθ	κυναθ	κυναιθ	κυνυθ	κυνυιθ	κυνωθ
Essiv formal	κυνεγ	κυνειγ	κυνογ	κυνοιγ	κυναγ	κυναιγ	κυνυγ	κυνυιγ	κυνωγ
Kausativ	κυνελ	κυνειλ	κυνολ	κυνοιλ	κυναλ	κυναιλ	κυνυλ	κυνυιλ	κυνωλ
Substantivkasus
Genitiv	κυνεβ	κυνειβ	κυνοβ	κυνοιβ	κυναβ	κυναιβ	κυνυβ	κυνυιβ	κυνωβ
Essiv-modal	κυνεχ	κυνειχ	κυνοχ	κυνοιχ	κυναχ	κυναιχ	κυνυχ	κυνυιχ	ωχ
Komitativ	κυνερ	κυνειρ	κυνορ	κυνοιρ	κυναρ	κυναιρ	κυνυρ	κυνυιρ	κυνωρ
Kasuslös form
	κυνε	κυνει	κυνο	κυνοι	κυνα	κυναι	κυνυ	κυνυι	κυνω