κοδα

Substantiv

κοδα (κοδα)

1. en axel (ej anatomi)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κοδεν	κοδειν	κοδον	κοδοιν	κοδαν	κοδαιν	κοδυν	κοδυιν	κοδων
Ergativ	κοδεϧ	κοδειϧ	κοδοϧ	κοδοιϧ	κοδαϧ	κοδαιϧ	κοδυϧ	κοδυιϧ	κοδωϧ
Dativ	κοδεσ	κοδεισ	κοδοσ	κοδοισ	κοδασ	κοδαισ	κοδυσ	κοδυισ	κοδωσ
Lokativ	κοδεμ	κοδειμ	κοδομ	κοδοιμ	κοδαμ	κοδαιμ	κοδυμ	κοδυιμ	κοδωμ
Ablativ	κοδεϥ	κοδειϥ	κοδοϥ	κοδοιϥ	κοδαϥ	κοδαιϥ	κοδυϥ	κοδυιϥ	κοδωϥ
Instrumentalis	κοδεφ	κοδειφ	κοδοφ	κοδοιφ	κοδαφ	κοδαιφ	κοδυφ	κοδυιφ	κοδωφ
Abessiv	κοδεθ	κοδειθ	κοδοθ	κοδοιθ	κοδαθ	κοδαιθ	κοδυθ	κοδυιθ	κοδωθ
Essiv formal	κοδεγ	κοδειγ	κοδογ	κοδοιγ	κοδαγ	κοδαιγ	κοδυγ	κοδυιγ	κοδωγ
Kausativ	κοδελ	κοδειλ	κοδολ	κοδοιλ	κοδαλ	κοδαιλ	κοδυλ	κοδυιλ	κοδωλ
Substantivkasus
Genitiv	κοδεβ	κοδειβ	κοδοβ	κοδοιβ	κοδαβ	κοδαιβ	κοδυβ	κοδυιβ	κοδωβ
Essiv-modal	κοδεχ	κοδειχ	κοδοχ	κοδοιχ	κοδαχ	κοδαιχ	κοδυχ	κοδυιχ	ωχ
Komitativ	κοδερ	κοδειρ	κοδορ	κοδοιρ	κοδαρ	κοδαιρ	κοδυρ	κοδυιρ	κοδωρ
Kasuslös form
	κοδε	κοδει	κοδο	κοδοι	κοδα	κοδαι	κοδυ	κοδυι	κοδω