δωελλα

Substantiv

δωελλα (δωελλα)

1. källare

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	δωελλεν	δωελλειν	δωελλον	δωελλοιν	δωελλαν	δωελλαιν	δωελλυν	δωελλυιν	δωελλων
Ergativ	δωελλεϧ	δωελλειϧ	δωελλοϧ	δωελλοιϧ	δωελλαϧ	δωελλαιϧ	δωελλυϧ	δωελλυιϧ	δωελλωϧ
Dativ	δωελλεσ	δωελλεισ	δωελλοσ	δωελλοισ	δωελλασ	δωελλαισ	δωελλυσ	δωελλυισ	δωελλωσ
Lokativ	δωελλεμ	δωελλειμ	δωελλομ	δωελλοιμ	δωελλαμ	δωελλαιμ	δωελλυμ	δωελλυιμ	δωελλωμ
Ablativ	δωελλεϥ	δωελλειϥ	δωελλοϥ	δωελλοιϥ	δωελλαϥ	δωελλαιϥ	δωελλυϥ	δωελλυιϥ	δωελλωϥ
Instrumentalis	δωελλεφ	δωελλειφ	δωελλοφ	δωελλοιφ	δωελλαφ	δωελλαιφ	δωελλυφ	δωελλυιφ	δωελλωφ
Abessiv	δωελλεθ	δωελλειθ	δωελλοθ	δωελλοιθ	δωελλαθ	δωελλαιθ	δωελλυθ	δωελλυιθ	δωελλωθ
Essiv formal	δωελλεγ	δωελλειγ	δωελλογ	δωελλοιγ	δωελλαγ	δωελλαιγ	δωελλυγ	δωελλυιγ	δωελλωγ
Kausativ	δωελλελ	δωελλειλ	δωελλολ	δωελλοιλ	δωελλαλ	δωελλαιλ	δωελλυλ	δωελλυιλ	δωελλωλ
Substantivkasus
Genitiv	δωελλεβ	δωελλειβ	δωελλοβ	δωελλοιβ	δωελλαβ	δωελλαιβ	δωελλυβ	δωελλυιβ	δωελλωβ
Essiv-modal	δωελλεχ	δωελλειχ	δωελλοχ	δωελλοιχ	δωελλαχ	δωελλαιχ	δωελλυχ	δωελλυιχ	ωχ
Komitativ	δωελλερ	δωελλειρ	δωελλορ	δωελλοιρ	δωελλαρ	δωελλαιρ	δωελλυρ	δωελλυιρ	δωελλωρ
Kasuslös form
	δωελλε	δωελλει	δωελλο	δωελλοι	δωελλα	δωελλαι	δωελλυ	δωελλυι	δωελλω