ωταω

Verb

ωταω (ωταω)

1. använda, bruka
2. vrida, svänga, rotera (med absolutiv), gunga (med absolutiv), oscilera

Konjugation

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	ωτὸ	ωτὰι	ωτὰ	ωτὶ	ωταω
Subjunktiv	ωτὲ	ωτεηὰι	ωτεηὰ	ωτὲι	ωτεω
Optativ	ωτειλὸ	ωτειλὰι	ωτειλὰ	ωτειλὶ	ωτειλαω
Jussiv	ωτοχὸ	ωτοχὰι	ωτοχὰ	ωτοχὶ	ωτοχαω
Potentialis	ωταγὸ	ωταγὰι	ωταγὰ	ωταγὶ	ωταγαω
Dubitativ	ωτωπὸ	ωτωπὰι	ωτωπὰ	ωτωπὶ	ωτωπαω
Permissiv	ωτιαωὸ	ωτιαωὰι	ωτιαωὰ	ωτιαωὶ	ωτιαωαω
Permissiv (extern)	ωτωμὸ	ωτωμὰι	ωτωμὰ	ωτωμὶ	ωτωμαω
Admirativ	ωτωκερὸ	ωτωκερὰι	ωτωκερὰ	ωτωκερὶ	ωτωκεραω
Imperativ	ωτὺ	ωτὺ		ωτὺι

Härledningar

• ωτεκ (“användare”)