νιτταλαω

Verb

νιτταλαω (νιτταλαω)

1. äta, förtära

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	νιτταλὸ	νιτταλὰι	νιτταλὰ	νιτταλὶ	νιτταλαω
Subjunktiv	νιτταλὲ	νιτταλεηὰι	νιτταλεηὰ	νιτταλὲι	νιτταλεω
Optativ	νιτταλειλὸ	νιτταλειλὰι	νιτταλειλὰ	νιτταλειλὶ	νιτταλειλαω
Jussiv	νιτταλοχὸ	νιτταλοχὰι	νιτταλοχὰ	νιτταλοχὶ	νιτταλοχαω
Potentialis	νιτταλαγὸ	νιτταλαγὰι	νιτταλαγὰ	νιτταλαγὶ	νιτταλαγαω
Dubitativ	νιτταλωπὸ	νιτταλωπὰι	νιτταλωπὰ	νιτταλωπὶ	νιτταλωπαω
Permissiv	νιτταλιαωὸ	νιτταλιαωὰι	νιτταλιαωὰ	νιτταλιαωὶ	νιτταλιαωαω
Permissiv (extern)	νιτταλωμὸ	νιτταλωμὰι	νιτταλωμὰ	νιτταλωμὶ	νιτταλωμαω
Admirativ	νιτταλωκερὸ	νιτταλωκερὰι	νιτταλωκερὰ	νιτταλωκερὶ	νιτταλωκεραω
Imperativ	νιτταλὺ	νιτταλὺ		νιτταλὺι