σιπαρα

Substantiv

σιπαρα (σιπαρα)

1. flod

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σιπαρεν	σιπαρειν	σιπαρον	σιπαροιν	σιπαραν	σιπαραιν	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î½	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î½	σιπαρων
Ergativ	σιπαρεϧ	σιπαρειϧ	σιπαροϧ	σιπαροιϧ	σιπαραϧ	σιπαραιϧ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ï§	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ï§	σιπαρωϧ
Dativ	σιπαρεσ	σιπαρεισ	σιπαροσ	σιπαροισ	σιπαρασ	σιπαραισ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ïƒ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ïƒ	σιπαρωσ
Lokativ	σιπαρεμ	σιπαρειμ	σιπαρομ	σιπαροιμ	σιπαραμ	σιπαραιμ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¼	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î¼	σιπαρωμ
Ablativ	σιπαρεϥ	σιπαρειϥ	σιπαροϥ	σιπαροιϥ	σιπαραϥ	σιπαραιϥ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ï¥	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ï¥	σιπαρωϥ
Instrumentalis	σιπαρεφ	σιπαρειφ	σιπαροφ	σιπαροιφ	σιπαραφ	σιπαραιφ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ï†	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ï†	σιπαρωφ
Abessiv	σιπαρεθ	σιπαρειθ	σιπαροθ	σιπαροιθ	σιπαραθ	σιπαραιθ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¸	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î¸	σιπαρωθ
Essiv formal	σιπαρεγ	σιπαρειγ	σιπαρογ	σιπαροιγ	σιπαραγ	σιπαραιγ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î³	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î³	σιπαρωγ
Kausativ	σιπαρελ	σιπαρειλ	σιπαρολ	σιπαροιλ	σιπαραλ	σιπαραιλ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î»	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î»	σιπαρωλ
Substantivkasus
Genitiv	σιπαρεβ	σιπαρειβ	σιπαροβ	σιπαροιβ	σιπαραβ	σιπαραιβ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î²	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Î²	σιπαρωβ
Essiv-modal	σιπαρεχ	σιπαρειχ	σιπαροχ	σιπαροιχ	σιπαραχ	σιπαραιχ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ï‡	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σιπαρερ	σιπαρειρ	σιπαρορ	σιπαροιρ	σιπαραρ	σιπαραιρ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Ï	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹Ï	σιπαρωρ
Kasuslös form
	σιπαρε	σιπαρει	σιπαρο	σιπαροι	σιπαρα	σιπαραι	σιπαρÏ	ÏƒÎ¹Ï€Î±ÏÏ Î¹	σιπαρω