ωτεκα

Etymologi

Från ωταω (“att använda”) + -εκ (“”)

Substantiv

ωτεκα (ωτεκα)

1. (gammalgonjoniska) en användare, brukare

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ωτεκεν	ωτεκειν	ωτεκον	ωτεκοιν	ωτεκαν	ωτεκαιν	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î½	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î½	ωτεκων
Ergativ	ωτεκεϧ	ωτεκειϧ	ωτεκοϧ	ωτεκοιϧ	ωτεκαϧ	ωτεκαιϧ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ï§	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï§	ωτεκωϧ
Dativ	ωτεκεσ	ωτεκεισ	ωτεκοσ	ωτεκοισ	ωτεκασ	ωτεκαισ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ïƒ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ïƒ	ωτεκωσ
Lokativ	ωτεκεμ	ωτεκειμ	ωτεκομ	ωτεκοιμ	ωτεκαμ	ωτεκαιμ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¼	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î¼	ωτεκωμ
Ablativ	ωτεκεϥ	ωτεκειϥ	ωτεκοϥ	ωτεκοιϥ	ωτεκαϥ	ωτεκαιϥ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ï¥	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï¥	ωτεκωϥ
Instrumentalis	ωτεκεφ	ωτεκειφ	ωτεκοφ	ωτεκοιφ	ωτεκαφ	ωτεκαιφ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ï†	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï†	ωτεκωφ
Abessiv	ωτεκεθ	ωτεκειθ	ωτεκοθ	ωτεκοιθ	ωτεκαθ	ωτεκαιθ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¸	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î¸	ωτεκωθ
Essiv formal	ωτεκεγ	ωτεκειγ	ωτεκογ	ωτεκοιγ	ωτεκαγ	ωτεκαιγ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î³	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î³	ωτεκωγ
Kausativ	ωτεκελ	ωτεκειλ	ωτεκολ	ωτεκοιλ	ωτεκαλ	ωτεκαιλ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î»	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î»	ωτεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ωτεκεβ	ωτεκειβ	ωτεκοβ	ωτεκοιβ	ωτεκαβ	ωτεκαιβ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î²	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î²	ωτεκωβ
Essiv-modal	ωτεκεχ	ωτεκειχ	ωτεκοχ	ωτεκοιχ	ωτεκαχ	ωτεκαιχ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ï‡	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ωτεκερ	ωτεκειρ	ωτεκορ	ωτεκοιρ	ωτεκαρ	ωτεκαιρ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Ï	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï	ωτεκωρ
Kasuslös form
	ωτεκε	ωτεκει	ωτεκο	ωτεκοι	ωτεκα	ωτεκαι	ωτεκÏ	Ï‰Ï„ÎµÎºÏ Î¹	ωτεκω