ϛωτα

Substantiv

ϛωτα (ϛωτα)

1. nål, spik

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϛωτεν	ϛωτειν	ϛωτον	ϛωτοιν	ϛωταν	ϛωταιν	Ï›Ï‰Ï„Ï Î½	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î½	ϛωτων
Ergativ	ϛωτεϧ	ϛωτειϧ	ϛωτοϧ	ϛωτοιϧ	ϛωταϧ	ϛωταιϧ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ï§	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ï§	ϛωτωϧ
Dativ	ϛωτεσ	ϛωτεισ	ϛωτοσ	ϛωτοισ	ϛωτασ	ϛωταισ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ïƒ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ïƒ	ϛωτωσ
Lokativ	ϛωτεμ	ϛωτειμ	ϛωτομ	ϛωτοιμ	ϛωταμ	ϛωταιμ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¼	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î¼	ϛωτωμ
Ablativ	ϛωτεϥ	ϛωτειϥ	ϛωτοϥ	ϛωτοιϥ	ϛωταϥ	ϛωταιϥ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ï¥	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ï¥	ϛωτωϥ
Instrumentalis	ϛωτεφ	ϛωτειφ	ϛωτοφ	ϛωτοιφ	ϛωταφ	ϛωταιφ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ï†	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ï†	ϛωτωφ
Abessiv	ϛωτεθ	ϛωτειθ	ϛωτοθ	ϛωτοιθ	ϛωταθ	ϛωταιθ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¸	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î¸	ϛωτωθ
Essiv formal	ϛωτεγ	ϛωτειγ	ϛωτογ	ϛωτοιγ	ϛωταγ	ϛωταιγ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î³	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î³	ϛωτωγ
Kausativ	ϛωτελ	ϛωτειλ	ϛωτολ	ϛωτοιλ	ϛωταλ	ϛωταιλ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î»	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î»	ϛωτωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϛωτεβ	ϛωτειβ	ϛωτοβ	ϛωτοιβ	ϛωταβ	ϛωταιβ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î²	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Î²	ϛωτωβ
Essiv-modal	ϛωτεχ	ϛωτειχ	ϛωτοχ	ϛωτοιχ	ϛωταχ	ϛωταιχ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ï‡	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ϛωτερ	ϛωτειρ	ϛωτορ	ϛωτοιρ	ϛωταρ	ϛωταιρ	Ï›Ï‰Ï„Ï Ï	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹Ï	ϛωτωρ
Kasuslös form
	ϛωτε	ϛωτει	ϛωτο	ϛωτοι	ϛωτα	ϛωται	ϛωτÏ	Ï›Ï‰Ï„Ï Î¹	ϛωτω

Härledningar

• τιδωϛωτα (“spik för att bygga”)
• ωωτϛωτα (“skruv”)
• θλωϛωτα (“koppel, tygel”)
• χὁϧωϛωτα (“nÃ¥l för att sy”)
• ϛωτοσαω (“att använda nÃ¥l, spik, punktera, slÃ¥ hÃ¥l på”)