σαγικα

Etymologi

Från -ικ (“ett abstrakt objekt relaterat till ett verb”) och σαω (“att göra/använda”) i potentialisform.

Substantiv

σαγικα (σαγικα)

1. energi
2. potential, förmåga
3. förmögenhet, välstånd, kapital

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σαγικεν	σαγικειν	σαγικον	σαγικοιν	σαγικαν	σαγικαιν	σαγικυν	σαγικυιν	σαγικων
Ergativ	σαγικεϧ	σαγικειϧ	σαγικοϧ	σαγικοιϧ	σαγικαϧ	σαγικαιϧ	σαγικυϧ	σαγικυιϧ	σαγικωϧ
Dativ	σαγικεσ	σαγικεισ	σαγικοσ	σαγικοισ	σαγικασ	σαγικαισ	σαγικυσ	σαγικυισ	σαγικωσ
Lokativ	σαγικεμ	σαγικειμ	σαγικομ	σαγικοιμ	σαγικαμ	σαγικαιμ	σαγικυμ	σαγικυιμ	σαγικωμ
Ablativ	σαγικεϥ	σαγικειϥ	σαγικοϥ	σαγικοιϥ	σαγικαϥ	σαγικαιϥ	σαγικυϥ	σαγικυιϥ	σαγικωϥ
Instrumentalis	σαγικεφ	σαγικειφ	σαγικοφ	σαγικοιφ	σαγικαφ	σαγικαιφ	σαγικυφ	σαγικυιφ	σαγικωφ
Abessiv	σαγικεθ	σαγικειθ	σαγικοθ	σαγικοιθ	σαγικαθ	σαγικαιθ	σαγικυθ	σαγικυιθ	σαγικωθ
Essiv formal	σαγικεγ	σαγικειγ	σαγικογ	σαγικοιγ	σαγικαγ	σαγικαιγ	σαγικυγ	σαγικυιγ	σαγικωγ
Kausativ	σαγικελ	σαγικειλ	σαγικολ	σαγικοιλ	σαγικαλ	σαγικαιλ	σαγικυλ	σαγικυιλ	σαγικωλ
Substantivkasus
Genitiv	σαγικεβ	σαγικειβ	σαγικοβ	σαγικοιβ	σαγικαβ	σαγικαιβ	σαγικυβ	σαγικυιβ	σαγικωβ
Essiv-modal	σαγικεχ	σαγικειχ	σαγικοχ	σαγικοιχ	σαγικαχ	σαγικαιχ	σαγικυχ	σαγικυιχ	ωχ
Komitativ	σαγικερ	σαγικειρ	σαγικορ	σαγικοιρ	σαγικαρ	σαγικαιρ	σαγικυρ	σαγικυιρ	σαγικωρ
Kasuslös form
	σαγικε	σαγικει	σαγικο	σαγικοι	σαγικα	σαγικαι	σαγικυ	σαγικυι	σαγικω