φοωτοκα

Etymologi

φοιηα (“himmel”) + ωτοκα (“klot”), (klot i himmelen), ihopdragning av φοιηωηωτοκ

Substantiv

φοωτοκα (φοωτοκα)

1. planet

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φοωτοκεν	φοωτοκειν	φοωτοκον	φοωτοκοιν	φοωτοκαν	φοωτοκαιν	φοωτοκυν	φοωτοκυιν	φοωτοκων
Ergativ	φοωτοκεϧ	φοωτοκειϧ	φοωτοκοϧ	φοωτοκοιϧ	φοωτοκαϧ	φοωτοκαιϧ	φοωτοκυϧ	φοωτοκυιϧ	φοωτοκωϧ
Dativ	φοωτοκεσ	φοωτοκεισ	φοωτοκοσ	φοωτοκοισ	φοωτοκασ	φοωτοκαισ	φοωτοκυσ	φοωτοκυισ	φοωτοκωσ
Lokativ	φοωτοκεμ	φοωτοκειμ	φοωτοκομ	φοωτοκοιμ	φοωτοκαμ	φοωτοκαιμ	φοωτοκυμ	φοωτοκυιμ	φοωτοκωμ
Ablativ	φοωτοκεϥ	φοωτοκειϥ	φοωτοκοϥ	φοωτοκοιϥ	φοωτοκαϥ	φοωτοκαιϥ	φοωτοκυϥ	φοωτοκυιϥ	φοωτοκωϥ
Instrumentalis	φοωτοκεφ	φοωτοκειφ	φοωτοκοφ	φοωτοκοιφ	φοωτοκαφ	φοωτοκαιφ	φοωτοκυφ	φοωτοκυιφ	φοωτοκωφ
Abessiv	φοωτοκεθ	φοωτοκειθ	φοωτοκοθ	φοωτοκοιθ	φοωτοκαθ	φοωτοκαιθ	φοωτοκυθ	φοωτοκυιθ	φοωτοκωθ
Essiv formal	φοωτοκεγ	φοωτοκειγ	φοωτοκογ	φοωτοκοιγ	φοωτοκαγ	φοωτοκαιγ	φοωτοκυγ	φοωτοκυιγ	φοωτοκωγ
Kausativ	φοωτοκελ	φοωτοκειλ	φοωτοκολ	φοωτοκοιλ	φοωτοκαλ	φοωτοκαιλ	φοωτοκυλ	φοωτοκυιλ	φοωτοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	φοωτοκεβ	φοωτοκειβ	φοωτοκοβ	φοωτοκοιβ	φοωτοκαβ	φοωτοκαιβ	φοωτοκυβ	φοωτοκυιβ	φοωτοκωβ
Essiv-modal	φοωτοκεχ	φοωτοκειχ	φοωτοκοχ	φοωτοκοιχ	φοωτοκαχ	φοωτοκαιχ	φοωτοκυχ	φοωτοκυιχ	ωχ
Komitativ	φοωτοκερ	φοωτοκειρ	φοωτοκορ	φοωτοκοιρ	φοωτοκαρ	φοωτοκαιρ	φοωτοκυρ	φοωτοκυιρ	φοωτοκωρ
Kasuslös form
	φοωτοκε	φοωτοκει	φοωτοκο	φοωτοκοι	φοωτοκα	φοωτοκαι	φοωτοκυ	φοωτοκυι	φοωτοκω