ομμικα

Etymologi

Lånat från estniska hommik (morgon)

Substantiv

ομμικα (ομμικα)

1. en morgon

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ομικεν	ομικειν	ομικον	ομικοιν	ομικαν	ομικαιν	ομικυν	ομικυιν	ομικων
Ergativ	ομικεϧ	ομικειϧ	ομικοϧ	ομικοιϧ	ομικαϧ	ομικαιϧ	ομικυϧ	ομικυιϧ	ομικωϧ
Dativ	ομικεσ	ομικεισ	ομικοσ	ομικοισ	ομικασ	ομικαισ	ομικυσ	ομικυισ	ομικωσ
Lokativ	ομικεμ	ομικειμ	ομικομ	ομικοιμ	ομικαμ	ομικαιμ	ομικυμ	ομικυιμ	ομικωμ
Ablativ	ομικεϥ	ομικειϥ	ομικοϥ	ομικοιϥ	ομικαϥ	ομικαιϥ	ομικυϥ	ομικυιϥ	ομικωϥ
Instrumentalis	ομικεφ	ομικειφ	ομικοφ	ομικοιφ	ομικαφ	ομικαιφ	ομικυφ	ομικυιφ	ομικωφ
Abessiv	ομικεθ	ομικειθ	ομικοθ	ομικοιθ	ομικαθ	ομικαιθ	ομικυθ	ομικυιθ	ομικωθ
Essiv formal	ομικεγ	ομικειγ	ομικογ	ομικοιγ	ομικαγ	ομικαιγ	ομικυγ	ομικυιγ	ομικωγ
Kausativ	ομικελ	ομικειλ	ομικολ	ομικοιλ	ομικαλ	ομικαιλ	ομικυλ	ομικυιλ	ομικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ομικεβ	ομικειβ	ομικοβ	ομικοιβ	ομικαβ	ομικαιβ	ομικυβ	ομικυιβ	ομικωβ
Essiv-modal	ομικεχ	ομικειχ	ομικοχ	ομικοιχ	ομικαχ	ομικαιχ	ομικυχ	ομικυιχ	ωχ
Komitativ	ομικερ	ομικειρ	ομικορ	ομικοιρ	ομικαρ	ομικαιρ	ομικυρ	ομικυιρ	ομικωρ
Kasuslös form
	ομικε	ομικει	ομικο	ομικοι	ομικα	ομικαι	ομικυ	ομικυι	ομικω