βιλμα

Substantiv

βιλμα (βιλμα)

1. finger

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βιλμεν	βιλμειν	βιλμον	βιλμοιν	βιλμαν	βιλμαιν	βιλμυν	βιλμυιν	βιλμων
Ergativ	βιλμεϧ	βιλμειϧ	βιλμοϧ	βιλμοιϧ	βιλμαϧ	βιλμαιϧ	βιλμυϧ	βιλμυιϧ	βιλμωϧ
Dativ	βιλμεσ	βιλμεισ	βιλμοσ	βιλμοισ	βιλμασ	βιλμαισ	βιλμυσ	βιλμυισ	βιλμωσ
Lokativ	βιλμεμ	βιλμειμ	βιλμομ	βιλμοιμ	βιλμαμ	βιλμαιμ	βιλμυμ	βιλμυιμ	βιλμωμ
Ablativ	βιλμεϥ	βιλμειϥ	βιλμοϥ	βιλμοιϥ	βιλμαϥ	βιλμαιϥ	βιλμυϥ	βιλμυιϥ	βιλμωϥ
Instrumentalis	βιλμεφ	βιλμειφ	βιλμοφ	βιλμοιφ	βιλμαφ	βιλμαιφ	βιλμυφ	βιλμυιφ	βιλμωφ
Abessiv	βιλμεθ	βιλμειθ	βιλμοθ	βιλμοιθ	βιλμαθ	βιλμαιθ	βιλμυθ	βιλμυιθ	βιλμωθ
Essiv formal	βιλμεγ	βιλμειγ	βιλμογ	βιλμοιγ	βιλμαγ	βιλμαιγ	βιλμυγ	βιλμυιγ	βιλμωγ
Kausativ	βιλμελ	βιλμειλ	βιλμολ	βιλμοιλ	βιλμαλ	βιλμαιλ	βιλμυλ	βιλμυιλ	βιλμωλ
Substantivkasus
Genitiv	βιλμεβ	βιλμειβ	βιλμοβ	βιλμοιβ	βιλμαβ	βιλμαιβ	βιλμυβ	βιλμυιβ	βιλμωβ
Essiv-modal	βιλμεχ	βιλμειχ	βιλμοχ	βιλμοιχ	βιλμαχ	βιλμαιχ	βιλμυχ	βιλμυιχ	ωχ
Komitativ	βιλμερ	βιλμειρ	βιλμορ	βιλμοιρ	βιλμαρ	βιλμαιρ	βιλμυρ	βιλμυιρ	βιλμωρ
Kasuslös form
	βιλμε	βιλμει	βιλμο	βιλμοι	βιλμα	βιλμαι	βιλμυ	βιλμυι	βιλμω