ἡυικα

Etymologi

ἡυαω (“veta”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

ἡυικα (ἡυικα)

1. kunskap, vetskap

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ἡυικεν	ἡυικειν	ἡυικον	ἡυικοιν	ἡυικαν	ἡυικαιν	ἡυικυν	ἡυικυιν	ἡυικων
Ergativ	ἡυικεϧ	ἡυικειϧ	ἡυικοϧ	ἡυικοιϧ	ἡυικαϧ	ἡυικαιϧ	ἡυικυϧ	ἡυικυιϧ	ἡυικωϧ
Dativ	ἡυικεσ	ἡυικεισ	ἡυικοσ	ἡυικοισ	ἡυικασ	ἡυικαισ	ἡυικυσ	ἡυικυισ	ἡυικωσ
Lokativ	ἡυικεμ	ἡυικειμ	ἡυικομ	ἡυικοιμ	ἡυικαμ	ἡυικαιμ	ἡυικυμ	ἡυικυιμ	ἡυικωμ
Ablativ	ἡυικεϥ	ἡυικειϥ	ἡυικοϥ	ἡυικοιϥ	ἡυικαϥ	ἡυικαιϥ	ἡυικυϥ	ἡυικυιϥ	ἡυικωϥ
Instrumentalis	ἡυικεφ	ἡυικειφ	ἡυικοφ	ἡυικοιφ	ἡυικαφ	ἡυικαιφ	ἡυικυφ	ἡυικυιφ	ἡυικωφ
Abessiv	ἡυικεθ	ἡυικειθ	ἡυικοθ	ἡυικοιθ	ἡυικαθ	ἡυικαιθ	ἡυικυθ	ἡυικυιθ	ἡυικωθ
Essiv formal	ἡυικεγ	ἡυικειγ	ἡυικογ	ἡυικοιγ	ἡυικαγ	ἡυικαιγ	ἡυικυγ	ἡυικυιγ	ἡυικωγ
Kausativ	ἡυικελ	ἡυικειλ	ἡυικολ	ἡυικοιλ	ἡυικαλ	ἡυικαιλ	ἡυικυλ	ἡυικυιλ	ἡυικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ἡυικεβ	ἡυικειβ	ἡυικοβ	ἡυικοιβ	ἡυικαβ	ἡυικαιβ	ἡυικυβ	ἡυικυιβ	ἡυικωβ
Essiv-modal	ἡυικεχ	ἡυικειχ	ἡυικοχ	ἡυικοιχ	ἡυικαχ	ἡυικαιχ	ἡυικυχ	ἡυικυιχ	ωχ
Komitativ	ἡυικερ	ἡυικειρ	ἡυικορ	ἡυικοιρ	ἡυικαρ	ἡυικαιρ	ἡυικυρ	ἡυικυιρ	ἡυικωρ
Kasuslös form
	ἡυικε	ἡυικει	ἡυικο	ἡυικοι	ἡυικα	ἡυικαι	ἡυικυ	ἡυικυι	ἡυικω