χιποχεκα

Etyomologi

χιπαω (“måste svara”) i jussivmodus (måste svara) + -εκ (“person som gör verb”)

Substantiv

χιποχεκα (χιποχεκα)

1. ansvarig person

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χιποχεκεν	χιποχεκειν	χιποχεκον	χιποχεκοιν	χιποχεκαν	χιποχεκαιν	χιποχεκυν	χιποχεκυιν	χιποχεκων
Ergativ	χιποχεκεϧ	χιποχεκειϧ	χιποχεκοϧ	χιποχεκοιϧ	χιποχεκαϧ	χιποχεκαιϧ	χιποχεκυϧ	χιποχεκυιϧ	χιποχεκωϧ
Dativ	χιποχεκεσ	χιποχεκεισ	χιποχεκοσ	χιποχεκοισ	χιποχεκασ	χιποχεκαισ	χιποχεκυσ	χιποχεκυισ	χιποχεκωσ
Lokativ	χιποχεκεμ	χιποχεκειμ	χιποχεκομ	χιποχεκοιμ	χιποχεκαμ	χιποχεκαιμ	χιποχεκυμ	χιποχεκυιμ	χιποχεκωμ
Ablativ	χιποχεκεϥ	χιποχεκειϥ	χιποχεκοϥ	χιποχεκοιϥ	χιποχεκαϥ	χιποχεκαιϥ	χιποχεκυϥ	χιποχεκυιϥ	χιποχεκωϥ
Instrumentalis	χιποχεκεφ	χιποχεκειφ	χιποχεκοφ	χιποχεκοιφ	χιποχεκαφ	χιποχεκαιφ	χιποχεκυφ	χιποχεκυιφ	χιποχεκωφ
Abessiv	χιποχεκεθ	χιποχεκειθ	χιποχεκοθ	χιποχεκοιθ	χιποχεκαθ	χιποχεκαιθ	χιποχεκυθ	χιποχεκυιθ	χιποχεκωθ
Essiv formal	χιποχεκεγ	χιποχεκειγ	χιποχεκογ	χιποχεκοιγ	χιποχεκαγ	χιποχεκαιγ	χιποχεκυγ	χιποχεκυιγ	χιποχεκωγ
Kausativ	χιποχεκελ	χιποχεκειλ	χιποχεκολ	χιποχεκοιλ	χιποχεκαλ	χιποχεκαιλ	χιποχεκυλ	χιποχεκυιλ	χιποχεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	χιποχεκεβ	χιποχεκειβ	χιποχεκοβ	χιποχεκοιβ	χιποχεκαβ	χιποχεκαιβ	χιποχεκυβ	χιποχεκυιβ	χιποχεκωβ
Essiv-modal	χιποχεκεχ	χιποχεκειχ	χιποχεκοχ	χιποχεκοιχ	χιποχεκαχ	χιποχεκαιχ	χιποχεκυχ	χιποχεκυιχ	ωχ
Komitativ	χιποχεκερ	χιποχεκειρ	χιποχεκορ	χιποχεκοιρ	χιποχεκαρ	χιποχεκαιρ	χιποχεκυρ	χιποχεκυιρ	χιποχεκωρ
Kasuslös form
	χιποχεκε	χιποχεκει	χιποχεκο	χιποχεκοι	χιποχεκα	χιποχεκαι	χιποχεκυ	χιποχεκυι	χιποχεκω