πανοκα

Etymologi

παναω (“att åska”) + -οκ (“konkret substantivisering”)

Substantiv

πανοκα (πανοκα)

1. åska, åskväder

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	πανοκεν	πανοκειν	πανοκον	πανοκοιν	πανοκαν	πανοκαιν	πανοκυν	πανοκυιν	πανοκων
Ergativ	πανοκεϧ	πανοκειϧ	πανοκοϧ	πανοκοιϧ	πανοκαϧ	πανοκαιϧ	πανοκυϧ	πανοκυιϧ	πανοκωϧ
Dativ	πανοκεσ	πανοκεισ	πανοκοσ	πανοκοισ	πανοκασ	πανοκαισ	πανοκυσ	πανοκυισ	πανοκωσ
Lokativ	πανοκεμ	πανοκειμ	πανοκομ	πανοκοιμ	πανοκαμ	πανοκαιμ	πανοκυμ	πανοκυιμ	πανοκωμ
Ablativ	πανοκεϥ	πανοκειϥ	πανοκοϥ	πανοκοιϥ	πανοκαϥ	πανοκαιϥ	πανοκυϥ	πανοκυιϥ	πανοκωϥ
Instrumentalis	πανοκεφ	πανοκειφ	πανοκοφ	πανοκοιφ	πανοκαφ	πανοκαιφ	πανοκυφ	πανοκυιφ	πανοκωφ
Abessiv	πανοκεθ	πανοκειθ	πανοκοθ	πανοκοιθ	πανοκαθ	πανοκαιθ	πανοκυθ	πανοκυιθ	πανοκωθ
Essiv formal	πανοκεγ	πανοκειγ	πανοκογ	πανοκοιγ	πανοκαγ	πανοκαιγ	πανοκυγ	πανοκυιγ	πανοκωγ
Kausativ	πανοκελ	πανοκειλ	πανοκολ	πανοκοιλ	πανοκαλ	πανοκαιλ	πανοκυλ	πανοκυιλ	πανοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	πανοκεβ	πανοκειβ	πανοκοβ	πανοκοιβ	πανοκαβ	πανοκαιβ	πανοκυβ	πανοκυιβ	πανοκωβ
Essiv-modal	πανοκεχ	πανοκειχ	πανοκοχ	πανοκοιχ	πανοκαχ	πανοκαιχ	πανοκυχ	πανοκυιχ	ωχ
Komitativ	πανοκερ	πανοκειρ	πανοκορ	πανοκοιρ	πανοκαρ	πανοκαιρ	πανοκυρ	πανοκυιρ	πανοκωρ
Kasuslös form
	πανοκε	πανοκει	πανοκο	πανοκοι	πανοκα	πανοκαι	πανοκυ	πανοκυι	πανοκω