νἑμα

Substantiv

νἑμα (νἑμα)

1. fot, ben (lem)

   för att specifkt syfta på foten till skillnad från benet, använd νἑμωκραπα.

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	νἑμεν	νἑμειν	νἑμον	νἑμοιν	νἑμαν	νἑμαιν	νἑμυν	νἑμυιν	νἑμων
Ergativ	νἑμεϧ	νἑμειϧ	νἑμοϧ	νἑμοιϧ	νἑμαϧ	νἑμαιϧ	νἑμυϧ	νἑμυιϧ	νἑμωϧ
Dativ	νἑμεσ	νἑμεισ	νἑμοσ	νἑμοισ	νἑμασ	νἑμαισ	νἑμυσ	νἑμυισ	νἑμωσ
Lokativ	νἑμεμ	νἑμειμ	νἑμομ	νἑμοιμ	νἑμαμ	νἑμαιμ	νἑμυμ	νἑμυιμ	νἑμωμ
Ablativ	νἑμεϥ	νἑμειϥ	νἑμοϥ	νἑμοιϥ	νἑμαϥ	νἑμαιϥ	νἑμυϥ	νἑμυιϥ	νἑμωϥ
Instrumentalis	νἑμεφ	νἑμειφ	νἑμοφ	νἑμοιφ	νἑμαφ	νἑμαιφ	νἑμυφ	νἑμυιφ	νἑμωφ
Abessiv	νἑμεθ	νἑμειθ	νἑμοθ	νἑμοιθ	νἑμαθ	νἑμαιθ	νἑμυθ	νἑμυιθ	νἑμωθ
Essiv formal	νἑμεγ	νἑμειγ	νἑμογ	νἑμοιγ	νἑμαγ	νἑμαιγ	νἑμυγ	νἑμυιγ	νἑμωγ
Kausativ	νἑμελ	νἑμειλ	νἑμολ	νἑμοιλ	νἑμαλ	νἑμαιλ	νἑμυλ	νἑμυιλ	νἑμωλ
Substantivkasus
Genitiv	νἑμεβ	νἑμειβ	νἑμοβ	νἑμοιβ	νἑμαβ	νἑμαιβ	νἑμυβ	νἑμυιβ	νἑμωβ
Essiv-modal	νἑμεχ	νἑμειχ	νἑμοχ	νἑμοιχ	νἑμαχ	νἑμαιχ	νἑμυχ	νἑμυιχ	ωχ
Komitativ	νἑμερ	νἑμειρ	νἑμορ	νἑμοιρ	νἑμαρ	νἑμαιρ	νἑμυρ	νἑμυιρ	νἑμωρ
Kasuslös form
	νἑμε	νἑμει	νἑμο	νἑμοι	νἑμα	νἑμαι	νἑμυ	νἑμυι	νἑμω