μεωδικα

Etymologi

μεωδαϛ (“lång”) + -ικ (“abstrakt”)

Substantiv

μεωδικα (μεωδικα)

1. längd

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μεωδικεν	μεωδικειν	μεωδικον	μεωδικοιν	μεωδικαν	μεωδικαιν	μεωδικυν	μεωδικυιν	μεωδικων
Ergativ	μεωδικεϧ	μεωδικειϧ	μεωδικοϧ	μεωδικοιϧ	μεωδικαϧ	μεωδικαιϧ	μεωδικυϧ	μεωδικυιϧ	μεωδικωϧ
Dativ	μεωδικεσ	μεωδικεισ	μεωδικοσ	μεωδικοισ	μεωδικασ	μεωδικαισ	μεωδικυσ	μεωδικυισ	μεωδικωσ
Lokativ	μεωδικεμ	μεωδικειμ	μεωδικομ	μεωδικοιμ	μεωδικαμ	μεωδικαιμ	μεωδικυμ	μεωδικυιμ	μεωδικωμ
Ablativ	μεωδικεϥ	μεωδικειϥ	μεωδικοϥ	μεωδικοιϥ	μεωδικαϥ	μεωδικαιϥ	μεωδικυϥ	μεωδικυιϥ	μεωδικωϥ
Instrumentalis	μεωδικεφ	μεωδικειφ	μεωδικοφ	μεωδικοιφ	μεωδικαφ	μεωδικαιφ	μεωδικυφ	μεωδικυιφ	μεωδικωφ
Abessiv	μεωδικεθ	μεωδικειθ	μεωδικοθ	μεωδικοιθ	μεωδικαθ	μεωδικαιθ	μεωδικυθ	μεωδικυιθ	μεωδικωθ
Essiv formal	μεωδικεγ	μεωδικειγ	μεωδικογ	μεωδικοιγ	μεωδικαγ	μεωδικαιγ	μεωδικυγ	μεωδικυιγ	μεωδικωγ
Kausativ	μεωδικελ	μεωδικειλ	μεωδικολ	μεωδικοιλ	μεωδικαλ	μεωδικαιλ	μεωδικυλ	μεωδικυιλ	μεωδικωλ
Substantivkasus
Genitiv	μεωδικεβ	μεωδικειβ	μεωδικοβ	μεωδικοιβ	μεωδικαβ	μεωδικαιβ	μεωδικυβ	μεωδικυιβ	μεωδικωβ
Essiv-modal	μεωδικεχ	μεωδικειχ	μεωδικοχ	μεωδικοιχ	μεωδικαχ	μεωδικαιχ	μεωδικυχ	μεωδικυιχ	ωχ
Komitativ	μεωδικερ	μεωδικειρ	μεωδικορ	μεωδικοιρ	μεωδικαρ	μεωδικαιρ	μεωδικυρ	μεωδικυιρ	μεωδικωρ
Kasuslös form
	μεωδικε	μεωδικει	μεωδικο	μεωδικοι	μεωδικα	μεωδικαι	μεωδικυ	μεωδικυι	μεωδικω