ποκα

Substantiv

ποκα (ποκα)

1. sten
2. objekt
3. ämne (fysiskt ämne, för skolämne se ρὡκα)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ποκεν	ποκειν	ποκον	ποκοιν	ποκαν	ποκαιν	ποκυν	ποκυιν	ποκων
Ergativ	ποκεϧ	ποκειϧ	ποκοϧ	ποκοιϧ	ποκαϧ	ποκαιϧ	ποκυϧ	ποκυιϧ	ποκωϧ
Dativ	ποκεσ	ποκεισ	ποκοσ	ποκοισ	ποκασ	ποκαισ	ποκυσ	ποκυισ	ποκωσ
Lokativ	ποκεμ	ποκειμ	ποκομ	ποκοιμ	ποκαμ	ποκαιμ	ποκυμ	ποκυιμ	ποκωμ
Ablativ	ποκεϥ	ποκειϥ	ποκοϥ	ποκοιϥ	ποκαϥ	ποκαιϥ	ποκυϥ	ποκυιϥ	ποκωϥ
Instrumentalis	ποκεφ	ποκειφ	ποκοφ	ποκοιφ	ποκαφ	ποκαιφ	ποκυφ	ποκυιφ	ποκωφ
Abessiv	ποκεθ	ποκειθ	ποκοθ	ποκοιθ	ποκαθ	ποκαιθ	ποκυθ	ποκυιθ	ποκωθ
Essiv formal	ποκεγ	ποκειγ	ποκογ	ποκοιγ	ποκαγ	ποκαιγ	ποκυγ	ποκυιγ	ποκωγ
Kausativ	ποκελ	ποκειλ	ποκολ	ποκοιλ	ποκαλ	ποκαιλ	ποκυλ	ποκυιλ	ποκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ποκεβ	ποκειβ	ποκοβ	ποκοιβ	ποκαβ	ποκαιβ	ποκυβ	ποκυιβ	ποκωβ
Essiv-modal	ποκεχ	ποκειχ	ποκοχ	ποκοιχ	ποκαχ	ποκαιχ	ποκυχ	ποκυιχ	ωχ
Komitativ	ποκερ	ποκειρ	ποκορ	ποκοιρ	ποκαρ	ποκαιρ	ποκυρ	ποκυιρ	ποκωρ
Kasuslös form
	ποκε	ποκει	ποκο	ποκοι	ποκα	ποκαι	ποκυ	ποκυι	ποκω