λιονρικα

Substantiv

λιονρικα (λιονρικα)

1. vinter

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	λιονρικεν	λιονρικειν	λιονρικον	λιονρικοιν	λιονρικαν	λιονρικαιν	λιονρικυν	λιονρικυιν	λιονρικων
Ergativ	λιονρικεϧ	λιονρικειϧ	λιονρικοϧ	λιονρικοιϧ	λιονρικαϧ	λιονρικαιϧ	λιονρικυϧ	λιονρικυιϧ	λιονρικωϧ
Dativ	λιονρικεσ	λιονρικεισ	λιονρικοσ	λιονρικοισ	λιονρικασ	λιονρικαισ	λιονρικυσ	λιονρικυισ	λιονρικωσ
Lokativ	λιονρικεμ	λιονρικειμ	λιονρικομ	λιονρικοιμ	λιονρικαμ	λιονρικαιμ	λιονρικυμ	λιονρικυιμ	λιονρικωμ
Ablativ	λιονρικεϥ	λιονρικειϥ	λιονρικοϥ	λιονρικοιϥ	λιονρικαϥ	λιονρικαιϥ	λιονρικυϥ	λιονρικυιϥ	λιονρικωϥ
Instrumentalis	λιονρικεφ	λιονρικειφ	λιονρικοφ	λιονρικοιφ	λιονρικαφ	λιονρικαιφ	λιονρικυφ	λιονρικυιφ	λιονρικωφ
Abessiv	λιονρικεθ	λιονρικειθ	λιονρικοθ	λιονρικοιθ	λιονρικαθ	λιονρικαιθ	λιονρικυθ	λιονρικυιθ	λιονρικωθ
Essiv formal	λιονρικεγ	λιονρικειγ	λιονρικογ	λιονρικοιγ	λιονρικαγ	λιονρικαιγ	λιονρικυγ	λιονρικυιγ	λιονρικωγ
Kausativ	λιονρικελ	λιονρικειλ	λιονρικολ	λιονρικοιλ	λιονρικαλ	λιονρικαιλ	λιονρικυλ	λιονρικυιλ	λιονρικωλ
Substantivkasus
Genitiv	λιονρικεβ	λιονρικειβ	λιονρικοβ	λιονρικοιβ	λιονρικαβ	λιονρικαιβ	λιονρικυβ	λιονρικυιβ	λιονρικωβ
Essiv-modal	λιονρικεχ	λιονρικειχ	λιονρικοχ	λιονρικοιχ	λιονρικαχ	λιονρικαιχ	λιονρικυχ	λιονρικυιχ	ωχ
Komitativ	λιονρικερ	λιονρικειρ	λιονρικορ	λιονρικοιρ	λιονρικαρ	λιονρικαιρ	λιονρικυρ	λιονρικυιρ	λιονρικωρ
Kasuslös form
	λιονρικε	λιονρικει	λιονρικο	λιονρικοι	λιονρικα	λιονρικαι	λιονρικυ	λιονρικυι	λιονρικω

Se även

Årstider (ϲιβϧαι)
φὑχϣα (“vår”)	φοφιεμα (“sommar”)	σδἁβα (“höst”)	λιονρικα (“vinter”)