γεωχα

Etymologi

Onomatopoetiskt usprung

Substantiv

γεωχα (γεωχα)

1. häst

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	γεωχεν	γεωχειν	γεωχον	γεωχοιν	γεωχαν	γεωχαιν	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î½	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î½	γεωχων
Ergativ	γεωχεϧ	γεωχειϧ	γεωχοϧ	γεωχοιϧ	γεωχαϧ	γεωχαιϧ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ï§	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ï§	γεωχωϧ
Dativ	γεωχεσ	γεωχεισ	γεωχοσ	γεωχοισ	γεωχασ	γεωχαισ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ïƒ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ïƒ	γεωχωσ
Lokativ	γεωχεμ	γεωχειμ	γεωχομ	γεωχοιμ	γεωχαμ	γεωχαιμ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¼	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î¼	γεωχωμ
Ablativ	γεωχεϥ	γεωχειϥ	γεωχοϥ	γεωχοιϥ	γεωχαϥ	γεωχαιϥ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ï¥	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ï¥	γεωχωϥ
Instrumentalis	γεωχεφ	γεωχειφ	γεωχοφ	γεωχοιφ	γεωχαφ	γεωχαιφ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ï†	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ï†	γεωχωφ
Abessiv	γεωχεθ	γεωχειθ	γεωχοθ	γεωχοιθ	γεωχαθ	γεωχαιθ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¸	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î¸	γεωχωθ
Essiv formal	γεωχεγ	γεωχειγ	γεωχογ	γεωχοιγ	γεωχαγ	γεωχαιγ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î³	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î³	γεωχωγ
Kausativ	γεωχελ	γεωχειλ	γεωχολ	γεωχοιλ	γεωχαλ	γεωχαιλ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î»	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î»	γεωχωλ
Substantivkasus
Genitiv	γεωχεβ	γεωχειβ	γεωχοβ	γεωχοιβ	γεωχαβ	γεωχαιβ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î²	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Î²	γεωχωβ
Essiv-modal	γεωχεχ	γεωχειχ	γεωχοχ	γεωχοιχ	γεωχαχ	γεωχαιχ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ï‡	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	γεωχερ	γεωχειρ	γεωχορ	γεωχοιρ	γεωχαρ	γεωχαιρ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Ï	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹Ï	γεωχωρ
Kasuslös form
	γεωχε	γεωχει	γεωχο	γεωχοι	γεωχα	γεωχαι	γεωχÏ	Î³ÎµÏ‰Ï‡Ï Î¹	γεωχω